انسان برای وجود داشتن باید طغیان کند، اما طغیان باید به مرزهایی که در خود مییابد احترام بگذارد؛ مرزهایی که اذهان در آن به هم میرسند.
منبع: کتاب انسان طغیانگر (۱۹۵۱).
انسان برای وجود داشتن باید طغیان کند، اما طغیان باید به مرزهایی که در خود مییابد احترام بگذارد؛ مرزهایی که اذهان در آن به هم میرسند.
منبع: کتاب انسان طغیانگر (۱۹۵۱).
شرارتِ ویژه و منحصربهفردِ سرکوبِ ابرازِ یک عقیده در این است که محروم ساختن و غارتِ تمامِ نسل بشر است.
فرد بر خویشتن، و بر تن و ذهنِ خود، حاکمِ مطلق است.
اگر تمامیِ بشریت جز یک نفر همرای باشند، بشریت حق ندارد آن یک نفر را خاموش کند، همانگونه که اگر آن یک نفر قدرت داشت، حق نداشت تمام بشریت را خاموش سازد!