جنگ تنها چیزی است که یک شهریار (حاکم) باید بیاموزد. او باید صلح را صرفاً زنگ تفریحی برای طراحی و اجرای برنامه‌های نظامی بداند.

فریب دادنِ کسی که خود فریب‌کار است، لذتی دوبل و دوچندان دارد!