بدان تا پیش‌بینی کنی، پیش‌بینی کن تا تدبیر و اقدام کنی.
یک انسان با «باور و باورمندی»، معادلِ نود و نه انسانی که تنها «منافع» دارند دارای قدرت اجتماعی است!
تسلیم شدن در برابرِ ضرورت‌های ناگزیر، نشانه‌ی ضعف و زبونی نیست.
صبوری کن ای دلِ من! تو پیش از این، روزگار و رنج‌هایی بمراتب سخت‌تر از این را نیز تاب آورده‌ای.
شکیبایی یک فضیلت است، و پایداری بر تمامیِ موانع چیره می‌شود.
هیچ شکاری مانند شکار انسان نیست؛ کسانی که مدت‌ها انسان‌های مسلح را شکار کرده‌اند، دیگر هرگز به شکار دیگری دل نمی‌بندند.
اما انسان برای شکست ساخته نشده است؛ انسان را می‌توان نابود کرد، اما نمی‌توان شکست داد!
هرگز گمان نکن که جنگ — هرچقدر هم که ضروری یا موجه باشد — یک «جنایت» نیست.
جهان همه را می‌شکند، و پس از آن، برخی درست در نقاط شکستگیِ خود قوی‌تر می‌شوند.
«پایداری و استمرار»، رازِ تمامی پیروزی‌هاست.
صبر و شکیبایی تلخ است، اما میوه‌اش شیرین است.
سلاح‌ها متجاوزان را بازمی‌دارند و نظم را در جهان پاس می‌دارند؛ اگر قانون‌مداران از داشتن آن محروم شوند، تباهیِ سهمگینی رخ خواهد داد.
