زمانی برای گفتنِ سخنانِ بسیار است، و زمانی نیز برای خفتن و آرام گرفتن.

چهل‌سالگی پیریِ دورانِ جوانی است؛ و پنجاه‌سالگی جوانیِ دورانِ پیری!

آیا سرتاسر زندگی یک قصه مضحک، یک متل باورنکردنی و احمقانه نیست؟