انسان نه تنها با رفتارش، بلکه با «بی‌عملی و انفعال» خود نیز می‌تواند موجب شر به دیگران شود، و در هر دو حالت مسئولیتی عادلانه دارد.
انسان‌های شرور برای رسیدن به مقاصد خود به هیچ‌‌چیز نیاز ندارند، جز اینکه انسان‌های خوب دست‌روی‌دست بگذارند و هیچ کاری نکنند!
اگر قرار است رنج و بحرانی باشد، بگذار در روزگارِ من باشد تا فرزندم بتواند در صلح و آرامش زیست کند.
«انجام وظیفه» سهم و مسئولیت ماست؛ و «نتایج» در دست خداوند است.
انسان والا در کلام خویش متواضع است، اما در رفتارش فراتر از گفتار ظاهر می‌شود.
کفش‌دوز مسیحی وظیفه خود را با زدن صلیب‌های کوچک روی کفش انجام نمی‌دهد، بلکه با ساختن یک کفش خوب انجام می‌دهد؛ زیرا خداوند خواهان استادکاری و عمل خوب است.
زندگی ما از روزی به پایان می‌رسد که درباره موضوعات مهم سکوت اختیار می‌کنیم.
تاوان و بهای بزرگ بودن، «پذیرش مسئولیت» است.
بی‌تفاوتی و بی‌حسی مردم کافی است تا هر مجسمه‌ای را ناچار سازد از روی پایه خود به پایین بجهد!
رهبران واقعی باید آماده باشند تا همه‌چیز خود را فدای آزادیِ مردمشان کنند.
من بهترین کاری را که بلد هستم و توانش را دارم انجام می‌دهم؛ و قصدم این است که تا پایان به این کار ادامه دهم.
هر انسانی گناهکارِ تمام آن کار‌های خوبی است که انجام نداده است!
