انسان نه تنها با رفتارش، بلکه با «بی‌عملی و انفعال» خود نیز می‌تواند موجب شر به دیگران شود، و در هر دو حالت مسئولیتی عادلانه دارد.

انسان‌های شرور برای رسیدن به مقاصد خود به هیچ‌‌چیز نیاز ندارند، جز اینکه انسان‌های خوب دست‌روی‌دست بگذارند و هیچ کاری نکنند!

اگر قرار است رنج و بحرانی باشد، بگذار در روزگارِ من باشد تا فرزندم بتواند در صلح و آرامش زیست کند.