نیایش و سپاس در خلوت و تنهایی کافی است؛ سپاسگزاری بال دارد و به جایی که باید می‌رود.ویکتور هوگو۶ مهر ۱۴۰۵۰ بازدیدمنبع: رمان بینوایانفلسفه
چگونه شد که لب‌هایشان به هم رسید؟ چگونه است که مرغان می‌خوانند و برف‌ها آب می‌شوند؟ بوسه‌ای، و همه‌چیز گفته شد.ویکتور هوگوعشق
جامعه مانند یک جمهوری است؛ وقتی فردی بکوشد خود را والاتر از دیگران قرار دهد، با تمسخر یا تهمتِ توده‌ها به پایین کشیده می‌شود.ویکتور هوگوجامعه
اندیشه‌ها و ایده‌ها هستند که جهان را اداره می‌کنند یا آن را به آشوب و هرج و مرج می‌کشانند.اگوست کنتفلسفه
